KHALED HOSSEINI - UÇURTMA AVCISI / KİTAP YORUMU

YORUMUM:

Kütüphanemde birkaç yıldır bekleyen, her seferinde tam okuyacakken vazgeçtiğim bir kitaptı. Geçen günlerde de gözüme ilişince okuyayım şunu bir dedim ve açıkçası iyi mi ettim kötü mü ettim bilemiyorum, tek bildiğim bu kitaptan aşırı derecede etkilenmiş olmam. Belki azıcık -minnacık- psikolojimi de bozmuş olabilir.

"Afganistan'da çocuk çok ama çocukluk yok."

İki dost var; Emir ve Hasan, namıdeğer "Kabil'in sultanları." Bu iki çocuğun arkadaşlıkları da aynı babalarınkine benziyor: Emir zengin bir ailenin mensubuyken Hasan onların hizmetkarı olan bir Hazara - oralarda pek sevilmeyen bir ırk -. Birtakım olaylardan sonra ( hem de ne olaylar ama! ) Afganistan'ın durumunun kötüleşmesi sonucunda Emir'le babası Amerika'ya gidiyorlar fakat geçmişi ve pişmanlıkları Emir'in yakasını bırakmıyor ve Emir, Hasan karşı yaptıklarını telafi etmek en azından ruhen bir teselli bulmak için çok tehlikeli bir yolculuğa çıkıyor. 

"Çöldeki yabani otlar yaşar, oysa bahar çiçekleri çabucak solar."

Kitapta; dostluk, ihanet, pişmanlık, karşılıksız sadakat öyle güzel işlenmiş ki, anlatamam... Hasan'ın iyi yürekliliği, masumiyeti ve herkese gösterdiği sevecenliğinin karşılığında hayatın ona ne kadar kötü davrandığını okuduğunuzda boğazınıza bir yumru oturuyor. Gösterdiği sadakatin bedelinin ne kadar ağır olduğunu aklınız almaz. Bazı yerlerde Emir'den kibri ve bencilliği yüzünden nefret ediyorsunuz bazı yerlerde ise iki küçük çocuk arasındaki arkadaşlık bağına imreniyorsunuz. Tüm bu insan ilişkilerinin dışında, bir zamanlar mutlu bir yer olan, sokaklarında uçurtma yarışması düzenlenen bir ülkeyi savaşın ne duruma getirdiği de korkutucu bir çıplaklıkla hissettiriliyor. Ülkenin topraklarıyla birlikte içindeki insanlığın da nasıl yok edilişi gözler önüne seriliyor. Mayına basarak ölmenin gayet normal karşılandığı, yıkılan binaların altından ezilen çocuk bedenlerinin toplanmasının günlük bir olaya dönüşmesi ...  

"Senin bu kadar mutlu olmana, ancak senden bir şey almaya hazırlandıkları zaman izin verirler."

İşte bu sebepler yüzünden kitap hem çok güzel ama aynı zamanda da çok kötüydü. Uzun bir süre etkisi altından çıkabileceğimi zannetmiyorum ve okumak isteyenlere tavsiyem yanlarında bir peçete rulosu bulundurmalarıdır. Önerilir.

"Senin için bin tane olsa yakalarım."